طنین باران ، از تظاهرات مردم تبریز در ۲۹ بهمن سال ۱۳۵۶ و نقش بارز شهر تبریز در انقلاب اسلامی و پیروزی آن که بگذریم ، می توانیم از ۸ دی سال ۱۳۸۸ و پیشگامی دوباره مردم تبریز در تجدید میثاق با ولایت یاد کنیم که نه رویدادی گذرا بلکه حماسه ای ماندگار بود که در خون رزمندگان و عاشقان این انقلاب ریشه داشت.
به دنبالِ اهانت دشمنان نظام و انقلاب به ارزش های اسلامی و آن زمان که عوامل فتنه حرمت عاشورای حسینی را در هم شکستند ، مردم تبریز باری دیگر در ابراز و اثبات وفاداری شان به این انقلاب ، پیشگام شده و در اجتماع و راهپیمایی به یادماندنی ۸ دی سال ۱۳۸۸ توانستند در شرکت گسترده و خودجوش مردم سراسر ایران اسلامی در راهپیمایی عظیم ۹ دی ، نقش آفرینی کنند.آنان اولینی دیگر در تاریخ این کشور به نام خود ثبت کردند و با حضور آگاهانه در صحنه ضمن تجدید میثاق با ولایت ، با بصیرت کامل به دفاع از انقلاب اسلامی و آرمان های آن پرداختند؛ تبریزی ها با راهپیمایی خودجوششان تو دهنی محکمی به منافقین و دشمنان داخلی و خارجی که در بزنگاه های مختلف سعی در ایجاد اغتشاش در بین مردم داشتند زدند و به آشوبگران ثابت کردند که لحظه ای اهانت به مقدسات و ارزشهای اسلامی را بر نمی تابند و در دفاع از کیان و حریم ولایت و حفظ ارزشهای اسلامی همچنان پیشگام هستند.
در واقع ۸ دی ۱۳۸۸ نماد بیداری و هوشیاری مردمی بود که با چشمانی باز و دل هایی با ایمان ، پیشگام تجدید میثاق با ولایت فقیه شده و با پیمان وفاداری شان و ضمن اتمام حجت با فتنه گران ، ثابت کردند که هر فتنه ای را در نطفه خاموش کرده و حماسه ای جاودان خلق خواهند کرد در ساختن فردایی روشن و ایجاد نگاهی امید آفرین.
واقعیت این است که تجدید میثاق تبریزی ها، پیمانی مقدس و فریادی از وفاداری شان به پرچم دار عدالت بود ؛ آنان با سردادن شعار همیشگیشان “آذربایجان اویاخدی، انقلابادایاخدی” خالق حماسه بزرگ ۸ دی سال ۱۳۸۸ شدند و نشان دادند که همچنان در خط مقدم حماسههای ملی و مردمی قرار دارند؛ بدون شک این میثاق ماندگارتر از هر عهد دیگری خواهد بود چرا که با ایمان مردم ولایتمدار ، انقلابی و مومن و خون پاک شهدای این سرزمین آغشته است.
