به گزارش طنین باران، حاتم شیرجنگ با تأکید بر ارتقای سطحِ دانشِ زیستمحیطی در میان آحاد جامعه، بیان داشت: پیوندِ عمیق و تعلقخاطرِ مردم به زیستبوم، سنگبنایِ توفیق در عملیاتهایِ حفاظتی است؛ بهگونهای که این مشارکتِ آگاهانه، به مثابه پیشرانی قدرتمند، بازویِ توانمندِ یگانِ حفاظت را در صیانت از عرصههای طبیعی یاری میبخشد.
وی در ادامه از آمادگی کامل یگان حفاظت این منطقه خبر داد و اظهار داشت: تجهیزات انفرادی و گروهی نیروها شامل البسه نسوز و پوتینهای آتشنشانی تکمیل و بهروزرسانی شده است.
وی افزود: با تعویض تجهیزات قدیمی و اضافه شدن اقلام جدید، نیروها در سطح آمادگی بالایی برای مقابله با حریق قرار دارند؛ همچنین برای تامین کسری برخی اقلام، درخواست خرید به اداره کل ارسال شده و در دست پیگیری است.
رئیس پارک ملی ارسباران با تاکید بر اهمیت پیشگیری خاطرنشان کرد: پایش روزانه و مستمر مناطق توسط پاسگاهها در حال انجام است و نیروهای یگان در بخشهای مختلف به صورت مداوم در حالت آمادهباش و هوشیاری کامل برای مقابله با آتشسوزیهای احتمالی هستند.
شیرجنگ در خصوص چالشهای عملیاتی در این منطقه تصریح کرد: صعبالعبور بودن بسیاری از مناطق جنگلی ارسباران، موجب بروز مشکلات لجستیکی و پشتیبانی در روند عملیات اطفای حریق و مرحله لکهگیری میشود که این امر نیازمند برنامهریزی دقیق و هماهنگی بالاست.
وی ضمن معرفی مسیرهای ارتباطی، از عموم مردم درخواست کرد در صورت مشاهده هرگونه حریق در عرصههای طبیعی، مراتب را سریعاً از طریق شمارههای تماس ۱۵۰۴ (امداد جنگل و مرتع) و ۱۳۹ (یگان حفاظت سازمان منابع طبیعی) گزارش دهند.
همهساله با فرا رسیدن فصل گرما، کاهش رطوبت و خشک شدن پوشش گیاهی کف جنگل، خطر وقوع آتشسوزی در عرصههای جنگلی و مرتعی ارسباران به شدت افزایش مییابد.
ساختار توپوگرافی منطقه، شیب تند درهها و صعبالعبور بودن مسیرها همواره عملیات مهار آتش و انتقال تجهیزات را با چالشهای جدی مواجه کرده است؛ از این رو، تشکیل تیمهای واکنش سریع، تجهیز یگانهای حفاظت و استفاده از ظرفیت جوامع محلی برای مداخله در ساعات اولیه حریق، مهمترین راهبرد در جلوگیری از گسترش بحران و تخریب این میراث طبیعی محسوب میشود.
جنگلهای ارسباران (قرهداغ) با وسعتی بالغ بر ۱۶۴ هزار هکتار در شمال استان آذربایجان شرقی و در مجاورت رود ارس واقع شده است.
این منطقه به دلیل تنوع زیستی منحصربهفرد، وجود گونههای نادر گیاهی و جانوری (مانند مارال و سیاهخروس قفقازی) و چشماندازهای بینظیر، در سال ۱۳۵۵ به عنوان یکی از ذخیرهگاههای زیستکره در یونسکو ثبت شد.
پارک ملی ارسباران به عنوان هسته مرکزی و حساسترین بخش این پهنه رویشی، تحت تدابیر ویژه حفاظتی قرار دارد.
