طنین باران، نیک می دانیم تبریز گذشته پر افتخاری دارد که مایه مباهات مردمانش است. اما یک نکته را نباید از نظر دور داشت. باید که میان این گذشته و حال شهر پیوندی رخ دهد تا برای آینده گان حافظه سازی شود. و چه خوب که همایش زنده نامان با برپایی بزرگداشتی چهره های معاصرش را به تصویر می کشد و به اهالی اکنون تبریز معرفی می کند. همایش زنده نامان تبریز در حالی به ایستگاه چهارم رسید که دو دوره قبلی در سالهای ۸۸ و ۸۹ برگزار شد و اینک پس از حدود یک دهه وقفه، سومین دوره در سال ۱۴۰۲برگزار شد و اکنون به همت سازمان فرهنگی اجتماعی شهرداری تبریز چهارمین دوره در ۱۹ بهمن ماه کلید خواهد خورد.
همایش زنده نامان اگر بدون وقفه و هر ساله برگزار شود می توان امیدوار بود که تبریزی ها قدر و منزلت مفاخر خود را در زمان حیات شان می دانند و از اینکه هرکدام با توانمندی های مثال زدنی شان نقشی در توسعه فرهنگی و اجتماعی شهر دارند به وجود آنها افتخار می کنند.واقعیت این است که جامعه ایرانی باید یاد بگیرد ارزش سرمایه های انسانی خود را در زمانی که در قید حیات هستند بداند، الگو بگیرد و حرف شان را بشنود.
به یقین همایش زنده نامان با چنین رویکردی برگزار می شود تا علاوه بر الگو سازی برای جوانان و نسل های آینده این مرز و بوم، ستایش پس از فقدان را به ستایش در زمان حیات وارونه کند.سبک زندگی ماشینی و سرعت چشمگیر تحولات مجالی برای تامل و تفکر برای انسان امروزی نگذاشته است و جامعه فرصتی برای پاسداشت بزرگانش را نمی گذارد و حتی فراموش می کند که چه داشته هایی دارد؟ و الحق که همایش زنده نامان عرصه را برای دیده شدن و پاسداشت مفاخر ارزنده اش فراهم می کند.همایش زنده نامان نه یک مراسم دوساعته معمولی، بلکه رویدادی بس شگرف که همت و اراده فرهیخته گانش را در توسعه همه جانبه کهن شهر تبریز روایت می کند.
این همایش تلاش دارد شکاف میان جامعه و چهره های نامدار را پر کند و محکم بر این صحه بگذارد که هنوز هم تبریز خاستگاه فرهنگ، علم و صنعت است.
