طنین باران، عصای سفید تنها وسیله‌ای برای تشخیص مسیر و عبور از موانع نیست؛ نمادی از استقلال، اراده و حق انتخاب انسان‌هایی است که می‌خواهند همچون دیگر شهروندان، آزادانه در خیابان‌ها قدم بزنند، از خدمات عمومی استفاده کنند، تحصیل کنند، شاغل باشند و در عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی حضور داشته باشند.
با این حال، زندگی روزمره افراد دارای آسیب بینایی در بسیاری از شهرهای ما همچنان با موانعی همراه است که بیش از آنکه ریشه در محدودیت بینایی داشته باشند، حاصل بی‌توجهی به حقوق شهروندی و ضرورت مناسب‌سازی محیط هستند. پیاده‌روهای ناهموار و اشغال‌شده، خودروهای پارک‌شده در مسیر عابران، موانع پیش‌بینی‌نشده، نبود علائم هشداردهنده و دسترسی ناکافی به اطلاعات و خدمات شهری، رفت‌وآمد مستقل را دشوار می‌کنند.
در چنین شرایطی، سخن گفتن از حمایت از نابینایان، بدون اصلاح زیرساخت‌ها و اجرای مؤثر قوانین، کافی نیست. مناسب‌سازی معابر، توسعه حمل‌ونقل عمومی دسترس‌پذیر، فراهم کردن اطلاعات به شیوه‌های قابل استفاده برای افراد نابینا و کم‌بینا و گسترش فرصت‌های برابر در آموزش و اشتغال، اقداماتی ضروری برای تحقق جامعه‌ای فراگیر هستند.
البته مسئولیت ایجاد چنین جامعه‌ای تنها بر دوش مدیران و نهادهای دولتی نیست. شهروندان نیز با رعایت حقوق دیگران می‌توانند سهمی مؤثر داشته باشند؛ از پارک نکردن خودرو و موتورسیکلت در مسیرهای ویژه گرفته تا آزاد گذاشتن مسیرهای عبور و توجه به نیازهای افراد دارای آسیب بینایی. کمک کردن نیز باید با احترام به استقلال فرد همراه باشد؛ بهتر است پیش از هر اقدامی، از او بپرسیم آیا به کمک نیاز دارد و چگونه می‌توانیم کمک کنیم.
روز جهانی عصای سفید، روز ترحم نیست؛ روز یادآوری حقوقی است که باید در تمام روزهای سال رعایت شوند. نابینایی نباید به معنای محرومیت از فرصت‌ها، وابستگی اجباری یا کنار گذاشته شدن از زندگی اجتماعی باشد. آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، فراهم کردن شرایطی است که توانایی‌های افراد دیده شود و موانع غیرضروری از مسیر پیشرفت آنان کنار برود.
شهر انسانی، شهری نیست که تنها برای افراد برخوردار از توانایی‌های جسمی معمول طراحی شده باشد؛ شهری است که همه شهروندان، با هر میزان از توانایی و نیاز، بتوانند در آن با امنیت، کرامت و استقلال زندگی کنند.
عصای سفید به ما یادآوری می‌کند که برای دیدن نیازهای یکدیگر، همیشه چشم‌ها کافی نیستند؛ گاهی باید با مسئولیت‌پذیری، احترام و عدالت نگاه کرد.
