پایگاه خبری تحلیلی طنین باران

مردی که برای خودش دست و انگشت مصنوعی ساخت!

طنین باران، آقا مهندس جوانِ قدبلند با کت و شلوار مشکی وارد تالار شد، به راحتی کتش را درآورد و پشت صندلی انداخت و نشست. گفتم اینکه دستش قطع نشده! همه چیز از یک استوری اینیستاگرامی آغاز شد، نوشته بود" یول تاک.همه شما دعوتید به روایت زندگی مردی که برای خودش دست مصنوعی ساخت. دیدار ما در مرکز رشد و نوآوری دانشگاه تبریز".مشتاق شدم در این دیدار روایتی شرکت کنم و تجربه زندگی همشهری تبریزی را بشنوم.ساعت ۱۱و ۴۵ دقیقه ظهر به مرکز رشد و نوآوری دانشگاه تبریز می رسم، نام تالارهای مرکز رشد را یکی یکی می خوانم تا به تالار محل جلسه برسم. تالار جویبار، برکه، باران و تنگه.حس می کنم در دانشکده ادبیات قدم می زنم. جلوی تالار تنگه دانشجوی جوانی ایستاده و مهمان ها را به تالار باران راهنمایی می کند. روی کاغذی نوشته ، برنامه یول تاک در تالار باران برگزار می‌شود و آن را به در تالار تنگه می چسباند. به تالار باران می روم و در کنار دانشجویان و فناوران می نشینم. دانشجویان رشته های مختلف در زمینه علم و فناوری حضور دارند.راس ساعت اعلام شده آقا مهندس جوانِ قدبلند با کت و شلوار مشکی خیلی شیک و مجلسی وارد تالار باران شد.به راحتی کتش را درآورد و پشت صندلی انداخت و در جایگاه مهمان برنامه نشست.از فاصله ای نه چندان دور به دقت نگاه کردم و گفتم"اینکه دستش قطع نشده برای خودش دست مصنوعی بسازد."فکر می کردم الان فردی را می بینم که با دست مصنوعی خودساخته به جلسه آمده.