شاعر بلند آوازه آذربایجان درگذشت
پدر کسی که بهشتی زیر پایش نیست ولی زندگی را بهشت می کند
روابط عمومی و جایگاه برباد رفته
جایی که ما بودیم سگ صاحبش را نمی شناخت
احیای امیدها برای احیای دریاچه در سایه مدیریت جدید
خطر اعتیاد اینترنتی/ کودکان را دریابید
اقدامات کافی برای واگذاری تراکتور انجام شده است
برگزاری جشنواره شب چلّه در شهرستانهای آذربایجان شرقی
نوآوری باید به گفتمان مدیریتی تبدیل شود
کاهش سوال برانگیز بودجه آذربایجان شرقی در سال آینده
مال بد بیخ ریش صاحبش
آغاز عملیات ایجاد فضای سبز و کاشت گل در بوستان دانشسرا
مرمت خانه تاریخی کلکتهچی تا پایان شهریور ماه به اتمام می رسد
چرا جامعه ناراضی، لزوماً جامعه رادیکال نیست؟
بهزیستی در مسیر تحول ساختاری؛ تقویت حمایتهای خانواده محور و راهاندازی مراکز روزانه کودکان
آذربايجانشرقي؛ قطب زنبورداری کشور
درخشش دانشمندان ایرانی در INTARG® ۲۰۲۶ با فناوری ردیابی مغز مبتنی بر PET-MRI
آبرسانی به ۲ روستای ورزقان آذربایجان شرقی با اجرای ۲ کیلومتر لولهگذاری تکمیل شد
ضرورت تمدید اختیارات استانداران مرزی در جهت حمایت از بخش تولید و تأمین کالاهای اساسی
طنین باران، واپسین شب پاییز نزدیک است ؛ شبی که تاریکی شب دقایقی بیشتر از دیگر شب های سال دوام می آورد!
طنین باران، شب یلدا، اگرچه بلندترین شب سال است، اما میتواند کوتاهترین فاصله میان دلها باشد؛ به شرط آنکه نامش را خرج لایک و معنایش را قربانی نمایش نکنیم.
طنین باران، صلهرحم یک شعار نیست؛ یک تمرین روزمره برای انسان ماندن است. تمرینی که اگر فراموش شود، انسانیت خودمان کمرنگ میشود.
طنین باران، افزایش فرهنگ دیده شدن و لایک گرفتن باعث شده است عکسهای اینستاگرامی جای خود را به دورهمی زیبای جشن یلدا بدهد.
طنین باران، سن و سال که از آدم میگذرد، گاهی حسرت گذشته را با خود میآورد. از سنتهای دهههای گذشته، زیبایی و جذابیتهای آنها میگویند، اما برای نسلهای جدید جذابیتی ندارد نه دورهمیها، نه جشنها و حتی مراسم همدردی و غم. نسل جوان گویی حوصله شنیدن نصیحتهای بزرگترها را هم ندارد، چه برسد به داستان.